[PSE]Chapter 05 - 1 Improvement

posted on 08 Nov 2013 23:23 by gazalet
Code
  [0702S252622C1106]
 
เอ็นทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ The Elysian's War: Apocalypse ครับ
 
 
********************
 
 Prologue
 
บรรยากาศน่าอึดอัดกระจายตัวอยู่ทั่วห้องประชุม ผู้คนมากหน้าหลายตานั่งเรียงราย ทั้งที่คุ้นเคยและแปลกหน้า แฟ้มประวัติของสมาชิกถูกแจกจ่ายส่งผ่านจากมือต่อมือ ข้อมูลมากมายถูกยกขึ้นมาบอกเล่าและรับรู้ แม้เกลดรอปจะไม่มั่นใจนักว่าตัวเองจะเข้าใจได้มากซักเพียงใด
 
เทพีไอริสขโมยดาบซึ่งเป็นอาวุธประจำตัวของอัครเทวทูตมิคาเอล
 
เกลดรอปเหลือบมองไปยังส่วนของที่นั่งพิเศษ ใบหน้าคมคายถูกแผลเป็นพาดผ่านไปกว่าครึ่ง กระนั้นก็ไม่สามารถลดทอนความสง่างามลงไปได้ อัครเทวทูตมิคาเอล ปีกของพระผู้เป็นเจ้า บัดนี้อยู่ในเครื่องแต่งกายสีดำสนิทดูคล้ายบาทหลวง
 
"พี่ลูซิเฟอร์จับตัวเขาไว้ ล้างสมองเขาและจับให้เขาเป็นทาสรับใช้"
 
เนื้อความที่จำได้ขัดแย้งกับภาพที่เห็น เกลดรอปไม่รู้สึกว่าคนตรงหน้าเหมือนผู้ที่ถูกทำให้เป็นทาส ดวงตาสีฟ้ากระจ่างยังดูทรงพลังมากกว่าจะเรียกได้ว่าถูกใครชักใยอยู่...
 
เอาเถิด...เรื่องเบื้องหลังจะเป็นอย่างไร ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่จะมาคิดเรื่องนั้น เทวทูตหนุ่มกลับมาตั้งสติกับเรื่องราว ณ ปัจจุบันอีกครั้ง ขณะกำลังจะเริ่มมองหาคนที่รู้จัก ประโยคถัดไปก็ทำให้ชะงักงัน

  ไม่มีผู้ใดหาดาบเล่มนั้นเจอมาตั้งแต่การเสียชีวิตของเทพี
 
คำหลังสุดทำให้หัวใจกระตุกวูบ ดวงตาสีเทาหรุบลงมองเอกสารตรงหน้ากลบเกลื่อนอารมณ์ที่อยู่ภายใน ก่อนเริ่มตั้งสมาธิกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้ามากขึ้นแทน...ประวัติของสมาชิกใน LSL
 
เกลดรอปไล่พลิกดูเพื่อหาว่ามีคนคุ้นเคยอยู่บ้างหรือไม่ เขาไม่อยากสื่อสารกับตัวจริงในเวลานี้ แต่การได้รู้ว่ากำลังจะต้องทำงานร่วมกับใครบ้างก็เป็นสิ่งจำเป็นเกินกว่าจะหลีกเลี่ยง
 
[เอธีค นาธอร่า] หนึ่งในไม่กี่คนที่เขาสามารถเรียกได้ว่าเพื่อน เกลดรอปรู้สึกยินดีเล็กน้อยที่เห็นอีกฝ่ายอยู่ข้างเดียวกับเขา อย่างน้อยก็มีคนคุยกันได้สนิทใจบ้าง
 
[โดลิม เซย์ดอส] เทวทูตเจ้าของเรือนผมสั้นสีดำขลับ ใบหน้าอ่อนเยาว์ดูไม่เป็นมิตรนัก แต่มีความสามารถที่น่าสนใจทีเดียว
 
เกลดรอปไล่สายตาไปเรื่อยๆจนมาสะดุดที่คนคุ้นเคยอีกคนหนึ่ง [เวลิเมียร์] ...เพื่อนร่วมหน่วยอีกคนที่เพิ่งจะมีข่าวดีไปไม่นานนัก...ใบหน้าในรูปดูสงบนิ่งแต่เศร้าหมองอย่างประหลาด
 
ถัดไปอีกสองสามคน [ทรีฟ โรนอฟ] ...จากหน่วยดูแลของวิเศษและสัตว์วิเศษ เกลดรอปเคยได้พบปะกับอีกฝ่ายอยู่สองสามครั้ง เป็นคนคุยง่ายกว่าหน้าตาที่ดูสุขุมมากทีเดียว
 
[เดริเดีย มิทิส] เทวทูตระดับสูงจากหน่วยเดียวกับคุณทรีฟ ท่านมิทิส สตรีรูปร่างกระทัดรัด ใบหน้าหลังกรอบแว่นดูอ่อนเยาว์แต่เคร่งขรึม เจ้าของความสามารถที่น่าสนใจอีกคนหนึ่ง
 
และคนถัดมา เขาจำได้ดี [กาเวน อเวสเตอร์] ท่านกาเวน เทวทูตระดับสูงแห่งหน่วยพยาบาล แพทย์ผู้ให้ความช่วยเหลือดูแลแผลจากบาซิลิสก์ของเขา ผู้มีพระคุณ...และจุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง
 
ถัดมาอีกสองสามหน้า เครื่องแต่งกายของคนในภาพเริ่มเปลี่ยนไปจนสะดุดตา
 
...หนึ่งในเทวทูตผู้ร่วงหล่น [แอนเดรีย เดเซอร์ริส] แม้เกลดรอปจะไม่เคยคุยกับเธอ แต่ชื่อของหญิงสาวเจ้าของใบหน้าชวนมองนั้นเป็นที่โจษจันไปทั่วเอลิเซี่ยนตั้งแต่เธอ 'เลือก' ที่จะเด็ดปีกของตน
 
แต่กลับมาอยู่ฝ่ายที่กำลังจะปกป้อง 'พระบิดา'
 
เขาเปิดมาถึงส่วนของปีศาจแล้ว
 
เกลดรอปลอบมองไปทางด้านที่นั่งของกลุ่มผู้มาจากเบื้องล่าง ผิวสีซีด เขาสีเข้ม และเครื่องแต่งกายที่แปลกแยกไปอย่างชัดเจนให้ความรู้สึกที่ไม่สู้ดีนัก เทวทูตหนุ่มตัดสินใจกลับมาจดจ่ออยู่กับภาพบนหน้ากระดาษ
 
[นาธาน แบรดฟอร์ด] ภาพของปีศาจผิวสีม่วงเทากับดวงตาสีอำพันที่ดูราวกับตาของแพะให้ความรู้สึกน่าพรั่นพรึงและแตกต่างจากปีศาจที่เขาเคยเจอมา นี่คงเป็นหนึ่งในปีศาจระดับสูงของอบิสกระมัง
 
[เบบัล] โดดเด่นขึ้นมาด้วยผมสีฟ้าเหลือบเขียวอมม่วงที่แวบแรกชวนให้นึกถึงนกยูงตัดกับผิวสีเทาซีดและเขาโง้งสีเข้ม แม้ขนาดตัวจะดูไม่ต่างจากเขามากนัก แต่รอยยิ้มบนใบหน้าเรียวกับดวงตาสีดำคล้ายลูกปัดทำให้เกลดรอปรู้สึกว่าอันตราย
 
ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆว่าคนจากเบื้องล่างจะมาเข้าพวกกับฝ่ายที่กำลังปกป้องผู้นำสูงสุดของเบื้องบน ดวงตาสีควันบุหรี่ตวัดไปมองที่สุดด้านของห้องประชุมอีกครั้ง ร่างในเงามืดแผ่ความรู้สึกน่าเกรงขามและกดดันแม้มองไม่เห็นหน้า
 
"วันหนึ่งทั้งคู่ขัดแย้งกัน เพราะลูซิเฟอร์รังเกียจที่จะอาศัยอยู่ร่วมกับวิญญาณคนชั่วบนสวรรค์"
 
ถ้าเป็นไปได้ เกลดรอปก็อยากเข้าไปถามว่า เหตุใดผู้ที่รังเกียจคนชั่วถึงไปตั้งสถานที่รวมความชั่วร้ายอย่างอบิส แล้วทำไมวันนี้ถึงคิดจะกลับมาช่วยเหลือ?
 
ต้นเหตุของสงครามครั้งนี้คืออะไร หรือทั้งหมดจะเป็นแค่การทะเลาะหยอกล้อกันของครอบครัวที่แสนจะเอาแต่ใจกันแน่?
 
คำถามมากมายผุดขึ้นในหัว เกลดรอปตัดสินใจก้มมองเอกสารในมืออีกครั้ง ดวงตาหลังกรอบแว่นกวาดไล่ดูทีละหน้า ผู้ยังภักดีต่อพระเจ้ามีจำนวนมากกว่าที่เขาคิด...
 
แต่ก็ไม่แน่ คนที่มาอยู่ที่นี่อาจจะมาด้วยเหตุผลที่แตกต่างกันออกไป
 
เขาเองก็เช่นกัน
 
 
*******************************
 
จดหมายสีดำ สารจากกาเบรียลที่มีต่อผู้ภักดีในสมาพันธ์ภราดรภาพกาเบรียล บัดนี้ถูกส่งมาถึงสมาชิกของLSL และถึงมือของเขา
 
วรรคตอนเด่นชัดคล้ายต้องการย้ำคำ แต่เกลดรอปมั่นใจ มันมีอะไรมากกว่านั้น
 
ปลายนิ้วไล่ไปตามตัวอักษรสีขาว สัมผัสขรุขระของรอยพิมพ์เรียกรอยยิ้มบางให้ปรากฏบนริมฝีปาก
 
ตัวอักษรไม่มีสี...แต่ถ้าเกิดแรงกดของการพิมพ์ อย่างไรเสียต้องเห็นได้ เกลดรอปอยู่กับสื่อสิ่งพิมพ์มาเป็นเวลาร่วมร้อยกว่าปีแล้ว เขารู้ว่าถ้าจะอ่านมันควรต้องทำอย่างไร
 
เกลดรอปขยับกระดาษในมือให้งอขึ้นเล็กน้อยและเอียงไปมาส่องกับแสงไฟ ซักครู่ก็ได้มุมตกกระทบที่ถูกต้อง แสงนีออนสะท้อนกับร่องรอยการพิมพ์ที่ไม่เสมอกันกลายเป็นมันเงาผิดจากพื้นที่ว่างส่วนอื่น ตัวอักษรที่ปรากฏเพิ่มเติมนั้นอ่อนจาง แต่ชัดเจนในเนื้อหา
 
"นี่คือภาพสุดท้ายของฉัน"

สรุปว่าคุณเองก็มีภารกิจเหมือนผมสินะ
 
ผมเข้าใจ คุณคงเหนื่อยมากแล้ว
 
ตอนนี้ คุณก็เลยส่งภาระนั้นมาที่ผม
 
"เพราะเธอ'สงสัย'เป็น ฉันเลยยังยืนอยู่ตรงนี้"

ผมยังสงสัยอยู่ครับ แต่คำถามของผมมันเริ่มเปลี่ยนแปลงไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
 
ขอโทษนะครับ ไอริส ตอนนี้ผมอยู่ฝ่ายตรงข้ามกับคุณเสียแล้ว
 
*******************************
 
หน่วยสอดแนมจับการเคลื่อนไหวของฝ่ายสมาพันธ์ได้แล้ว
 
นอกเหนือจากจดหมายของกาเบรียล ข้อมูลในมือยืนยันชัด คุณมาสซอว์ คาทอปทรอน เข้าร่วมกับฝ่ายสมาพันธ์ภราดรภาพกาเบรียล
 
คงต้องได้เจอกันในภารกิจครั้งนี้แน่ ประเมินจากความสำคัญของสิ่งที่กำลังจะต้องออกค้นหาแล้ว ทางLSLเองก็ส่งคนออกไปตามจุดต่างๆจนแทบหมดองค์กร
 
แน่นอนว่าคุณเวลิเมียร์ก็เป็นหนึ่งในผู้ร่วมภารกิจ เกลดรอปรู้ว่าตัวเองกำลังก้าวก่ายชีวิตของคนอื่นจนเกินพอดี
 
แต่มาถึงตอนนี้แล้ว เขาไม่อยากทำอะไรที่จะต้องให้ตัวเองต้องรู้สึกว่าค้างคาใจในภายหลัง
 
"คุณเวลิเมียร์...ผมมีเรื่องอยากขอคุยด้วยซักนิดครับ"
 
"ภารกิจนี้...คุณเวลิเมียร์จะถอนตัวไปได้ไหมครับ?"
 
*******************************
 
สายลมพัดผ่านช่องเขาส่งเสียงหวีดหวิวคล้ายเสียงคร่ำครวญของผู้ที่กำลังจะหมดลมหายใจ แสงอาทิตย์ส่องทะลุผ่านช่องว่างระหว่างหุบผาทรายที่สลับซับซ้อนคล้ายลำแสงที่ยิงลงมาเพื่อกำจัดความมืดของเงาที่คืบคลานอยู่โดยรอบ
 
จากในแผนที่ เหลือเพียงสองจุดนี้เท่านั้น
 
เกลดรอปหันมองผู้ร่วมเดินทางที่มาด้วยกันอย่างลังเลใจ สภาพของกลุ่มตอนนี้คงเรียกได้ว่าห่างไกลจากความสนิทสนมกลมเกลียวกัน แค่ยังเดินทางด้วยกันได้โดยไม่เกิดเรื่องวิวาทใหญ่โตเขาก็ดีใจมากแล้ว การแตกกลุ่มตอนนี้ดูจะไม่ใช่ความคิดที่ดีนัก...ทุกคนกำลังมองหน้ากันไปมา คล้ายกำลังสำรวจว่าใครจะพูดอะไรก่อน
 
เขาไม่ควรเสี่ยง
 
"เรา...แยกกันเป็นสองกลุ่มเถอะครับ" เกลดรอปกลืนน้ำลายที่บัดนี้เหนียวจนไม่สามารถช่วยให้ลำคออันแห้งผากของเขาหายระคายเคืองได้ ก่อนขยับยิ้มให้กับเพื่อนร่วมกลุ่มพร้อมกวาดสายตามองแล้วพูดสิ่งที่ตนคิดออกมาก่อน ซึ่งแน่นอนว่าเรียกความสนใจให้กลับมาอยู่ที่ตัวเขาได้ทันที
 
"และถ้ายังไงผมว่าท่านเบบัล กับ ท่านนาธาน ควรจะแยกกันไปนะครับ" เจ้าของชื่อหันมาแทบจะพร้อมกัน เกลดรอปแอบโล่งอกที่ตัวเองเรียกชื่อถูก เขาขยับยิ้มสู้ก่อนรีบพูดต่อ
 
"ท่านควบคุมเงาได้ทั้งคู่ ที่นี่มีเงามากมายนัก มีท่านอยู่ในแต่ละกลุ่ม น่าจะดีกว่าครับ..." เกลดรอปกลืนน้ำลายอีกครั้งขณะลอบสังเกตท่าทีของทั้งสอง เขาไม่สามารถเดาอารมณ์ปีศาจได้เลยจริงๆ ระหว่างที่ปีศาจทั้งสองกำลังตัดสินใจ เทวทูตหนุ่มขยับไปหาเพื่อนที่คุ้นเคยก่อนลดเสียงพูดให้ได้ยินกันเพียงในวงย่อย
 
"คุณเอธีค คุณทรีฟ ผมว่าพวกคุณอยู่กับท่านนาธานเถอะครับ" ดูจากบทสนทนาที่เกิดขึ้นประปรายระหว่างการเดินทาง เกลดรอปมั่นใจว่าคุณเอธีคและนาธานรู้จักกันมาก่อน ส่วนคุณทรีฟก็ดูจะสนิทสนมกับคุณเอธีคพอสมควร อย่างไรเสียคงไปด้วยกันได้ เขาเองก็รู้สึกสะดวกใจมากกว่าหากจะต้องติดต่อส่งข่าวอะไรกับเพื่อนที่เคยคุยกัน ที่เหลือก็หวังแต่ว่าทั้งสองคนจะคิดแบบเดียวกัน...
 
คนต่อไป...คุณเวลิเมียร์...
 
เกลดรอปยังเชื่อว่าภารกิจนี้คนตรงหน้าไม่ควรมาด้วย
 
ถ้าเป็นไปได้ เขาอยากให้อีกฝ่ายรออยู่ตรงนี้ด้วยซ้ำ แต่มันไม่ใช่เรื่องของเขาที่จะเข้าไปขัดขวางการปฏิบัติหน้าที่ของเพื่อนร่วมภารกิจเป็นครั้งที่สอง
 
ยกให้เจ้าตัวตัดสินใจแล้วกัน...
 
"คุณเดเซอร์ริส คุณเซย์ดอส มากับผมนะครับ" เกลดรอปตัดสินใจเดินเลี่ยงเพื่อนร่วมหน่วยไปหาคนอีกสองคนที่หมายตาไว้ แม้จะสัมผัสได้ถึงบรรยากาศตึงเครียดบางอย่างระหว่างทั้งสองคน แต่ความสามารถของทั้งคู่ก็เป็นอะไรที่มองข้ามไปไม่ได้
 
ส่วนท่านกาเวนและท่านมิทิส เขาไม่กล้าเสนออะไรมากนักด้วยอีกฝ่ายเป็นระดับสูง แต่ส่วนตัวแล้วเขาอยากให้ไปกับกลุ่มของคุณเอธีค ด้วยพลังและความสามารถของระดับสูง บวกกับท่านกาเวนก็เป็นแพทย์ หากเกิดการปะทะขึ้นจริงน่าจะพอดูแลกันได้...
 
ความคิดในส่วนลึกที่ไม่อาจบอกออกไปคือ หากเกิดการสูญเสีย...อย่างน้อยคนของฝั่งเกลดรอปก็มีไม่มาก และไม่ใช่คนที่เขาเป็นห่วงนัก
 
หลังการตกลงกันอยู่ครู่หนึ่ง ผลออกมาก็เป็นไปอย่างที่เกลดรอปต้องการ พวกเขาแตกออกเป็นสองกลุ่มย่อย โดยกลุ่มแรกประกอบไปด้วย คุณเอธีค นาธาน คุณทรีฟ คุณเวลิเมียร์ ท่านกาเวน และท่านมิทิส ส่วนกลุ่มของเขามี เบบัล คุณเซย์ดอส และแอนเดรีย
 
"และ ถ้าไม่ลำบากจนเกินไป ช่วยอยู่ในสภาพพร้อมใช้อาวุธกันด้วยนะครับ..." เกลดรอปย้ำอีกครั้ง แม้จะดูเหมือนไม่จำเป็นนักเมื่อดูจากความสามารถของเพื่อนร่วมทีมแต่ละคน แต่เขาจำเป็นต้องพูด ไม่ใช่เพื่อใคร แต่เพื่อตัวเอง
 
"สุดท้ายนี้...ถ้าได้เจอกับ..ทางภราดรภาพจริงๆ...ขอให้สู้ให้ถึงที่สุดนะครับ"
 
เขายังไม่รู้ ใครเป็นฝ่ายถูก ฝ่ายผิด และตัวเขาเอง คิดอย่างไรกับเรื่องทั้งหมด
 
แต่ของของใคร ก็ควรกลับไปอยู่กับเจ้าของที่ถูกต้อง
 
อัครเทวทูตมิคาเอลกลับสูญเสียพลังไปเกินครึ่งเมื่อดาบเล่มนั้นไม่ได้อยู่ในมือ
 
เขาต้องได้ดาบกลับไป ไม่ว่าสุดท้ายมันจะส่งผลเช่นไรก็ตาม...
 
************************
 
ซอกเขาคดเคี้ยวเริ่มดูวกวนจนผิดปกติ เกลดรอปหันมองหุบเขาลดหลั่นเป็นชั้นโดยรอบ สีส้มแดงของหินทรายตัดกับเงามืดที่เกิดจากชะง่อนผาทำให้ภาพตรงหน้าดูสับสนมากขึ้นไปอีก เขาเริ่มรู้สึกกระวนกระวาย ทางฝั่งของคุณเอธีคนั้นมีรายงานเข้ามาว่าถูกซี 'เทวทูตผู้ร่วงหล่น' อีกรายหนึ่งโจมตีแล้ว แม้เพื่อนจะบอกว่าท่านกาเวนและท่านมิทิสได้เข้าทำการขัดขวางให้ แต่เกลดรอปก็ยังรู้สึกกังวล
 
หรือว่าเขาจะเลือกผิดทางจริงๆ...
 
 
ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเดินต่อ
 
 
แต่แล้วจู่ๆปีศาจเจ้าของเรือนผมสีแปลกก็หยุดเดิน เกลดรอปหันมองอีกฝ่ายด้วยความประหลาดใจ ทันใดร่างเล็กปราดเปรียวก็พุ่งตรงไปยังกำแพงธรรมชาติด้านหน้าที่ขวางทางอยู่
 
 
ก่อนจะทะลุไปอย่างง่ายดาย
 
"!!" ดวงตาสีเทาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกกับการกระทำที่เหนือความคาดหมายของอีกฝ่าย ก่อนตามติดด้วยความเข้าใจ
 
กับดัก
 
เกลดรอปตวัดสายตาไปอีกทางตามสัญชาตญาณ ภาพที่เห็นคล้ายหลุดมาจากภาพยนตร์ ชายในชุดเครื่องแบบสีขาวเช่นเดียวกับเขา พุ่งทะลุสิ่งที่ควรจะเป็นชั้นหินของผาสูงมาพร้อมมีดสั้นในมือ ผมยาวประบ่าสีเงินสะบัดตามแรงลมสะท้อนกับแสงอาทิตย์ ดวงตามีแววมุ่งมั่นจริงจังทำให้ดูแปลกไปจากคนที่เคยเจอ ทำให้เขาอดเผลอนึกไปถึงตอนที่เจอกันครั้งแรกไม่ได้
 
"ฉันมาสซอว์ เรียกนายว่าเกลบีได้ไหม ดอลลี่บอกว่าให้ถามความยินยอมก่อน -- แต่ยังไงฉันก็จะเรียกแบบนี้อยู่ดี" 
 
"เรียกเกลจะคุ้นหูกว่า แต่เรียกแบบนั้นก็ได้ครับ"  

"พรุ่งนี้เกลบีอยากลองมาที่ศาลไหม? ฉันพาชมได้นะ"

ท่าทีเรื่อยเฉื่อยไม่ทุกข์ร้อนกับสภาพแวดล้อมใดๆเหล่านั้นไม่หลงเหลืออยู่ในร่างที่กำลังตรงเข้ามาแม้แต่น้อย สิ่งที่สัมผัสได้มีเพียงรัศมีคุกคามและจิตสังหาร
 
ยังไม่ทันจะได้ไปเที่ยวศาลกับอีกฝ่าย ก็ดูเหมือนจะต้องโดนส่งลงโลงก่อนเสียแล้วกระมัง
 
เกลดรอปไม่ได้ต่อสู้บ่อยนัก แต่ในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมานี้เขามั่นใจว่าตัวเองขว้างของได้ไวและแม่นขึ้นมาก โทสะที่ไม่มีทางออกสร้างความเสียหายให้ของในห้องเขาไปหลายชิ้น และทำให้ได้ทักษะเพิ่มเติมมาโดยปริยาย
 
ตะเกียงที่ปลายเสาถูกเขวี้ยงไปสุดแรงก่อนตกลงหน้าของผู้ที่พุ่งตรงมา ส่งผลให้อีกฝ่ายชะงักฝีเท้าไปชั่วครู่ ทันใดดวงไฟสีส้มอมน้ำเงินลุกวาบขึ้นสูงท่วมหัวก่อนลามเป็นวงรอบตัวของฝ่ายตรงข้าม
 
เขาไม่เคยต้องใช้พลังพิเศษของตนอย่างจริงจังมาเป็นร้อยปีแล้ว ชายหนุ่มเกือบเผลอขอบคุณพระเจ้าที่เขาสามารถสร้างกำแพงไฟล้อมตัวอีกฝ่ายไว้ได้
 
"!!!" เสียงการปะทะกันเรียกให้เกลดรอปหันไปดูในทันที เทวทูตของฝ่ายตรงข้ามเข้าปะทะกับแอนเดรียและคุณเซย์ดอส เกลดรอปตั้งใจจะเข้าไปช่วย แต่เพื่อความมั่นใจทำให้เขาหันกลับมาดูกำแพงเพลิงของตนอีกครั้ง ทำให้ได้เห็นภาพที่ไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง
 
ร่างของคนกลางวงล้อมไฟพุ่งตรงมาพร้อมอาวุธในมือ ไฟในวงล้อมติดท่วมร่างผู้ที่อาจหาญฝ่ามันออกมา แต่ก็ดับลงอย่างรวดเร็ว...
 
เร็วเกินไป.. อย่างกับว่าอีกคนก็สามารถควบคุมมันได้เช่นเดียวกับเขา
 
ถ้าเป็นผู้ใช้ไฟเช่นเดียวกัน คงไม่ต้องฝ่าออกมาแบบนี้...
 
พวกลอกเลียนความสามารถ?
 
เกลดรอปถอยเท้าข้างหนึ่งไปด้านหลังเล็กน้อยพร้อมยกท่อนเสาในมือขึ้นดันออกไปกันคมมีด แรงปะทะสร้างความสั่นสะเทือนไปถึงต้นแขน แต่อาจเพราะอาวุธและท่ายืนที่มั่นคงกว่าทำให้สามารถกระแทกอีกฝ่ายให้ถอยหลังไปได้ เขารีบอาศัยจังหวะตวัดหัวเสาตะเกียงเข้าที่สีข้างของคนตรงหน้าเต็มแรง ความเจ็บที่แล่นปราดขึ้นตามแขนทำให้รู้สึกประหลาดใจจนเผลอตวัดสายตามอง เลือดสีแดงฉานไหม้เกรอะกรังเป็นทางยาวตลอดแนวแขน
 
โดนตั้งแต่เมื่อไหร่?
 
เมื่อมองกลับไปที่คู่ต่อสู้ สีหน้าของอีกฝ่ายไม่เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย กลายเป็นเกลดรอปเสียอีกที่ต้องเบิกตากว้างด้วยความตื่นตะลึงเมื่อเห็นดวงเพลิงสีส้มแดงไล่ลามขึ้นมาตามปลายเสาตะเกียง ความร้อนจากเหล็กที่โดนเผาทำให้ความนึกคิดหยุดชะงักไปชั่วครู่ ตอนนั้นเองความเจ็บปวดก็พุ่งขึ้นมาจากใต้อก แม้มองไม่เห็นแต่ร่างกายก็รับรู้ได้ว่าสิ่งที่เป็นต้นเหตุนั้นคือมีดสั้นในมือของอีกฝ่าย
 
อาการเสียวปลาบที่บริเวณหน้าท้องทำให้เกลดรอปดีดตัวจากอีกฝ่ายด้วยสัญชาตญาณ แต่คมมีดนั้นเร็วเกินกว่าจะหลบได้ ใบมีดที่บัดนี้ถูกห่อหุ้มด้วยไฟตวัดผ่านบริเวณช่วงท้อง ทุกการกระทำเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ไร้ความลังเลใดๆ...แบบคนที่เตรียมใจมาแล้ว
 
เขาเองเสียอีกที่ยังลังเล น่าละอายนัก
 
ระบบป้องกันตนเองของร่างกายค่อยๆเปลี่ยนความเจ็บปวดเป็นอาการชา แต่ความแสบร้อนกลับปะทุขึ้น เลือดนั้นหยุดไหลในทันทีด้วยการเผาไหม้ แต่แผลนี้คงใช้เวลาอีกนานกว่าจะสมาน
 
'ยังไงก็สู้หน่วยปฏิบัติการอย่างหน่วยพิพากษาไม่ได้เลยจริงๆ' พลังของเขาตลอดสองร้อยกว่าปี คนตรงหน้าที่เพิ่งขโมยไปใช้ในเวลาไม่กี่นาทีกลับใช้มันได้คล่องแคล่วกว่ามากนัก เกลดรอปเผลอขยับยิ้มขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
 
'ดีแล้ว...ที่คุณเวลิเมียร์...ไม่ได้มาทางนี้'
 
ความคิดแวบหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวคล้ายเสียงกระซิบเบาปะปนไปกับเสียงหวีดหวิวอื้ออึ้งอยู่ในหู ดวงตาสีเทาหรี่ลงพร้อมจะปิดสนิทได้ทุกเมื่อ ร่ายกายเริ่มเบาขึ้นคล้ายสติกำลังจะหลุดลอยออกจากร่าง
 
[พบดาบของท่านมิคาเอลแล้ว] เสียงรายงานจากสมาชิกขององค์กรสะท้อนขึ้นในหัวดึงให้สติกลับมาอยู่กับภาพตรงหน้า ไม่ใช่ด้วยความดีใจ แต่เป็นความประหลาดใจ
 
[มีทั้งหมด 5 จุด] เป็นไปไม่ได้ อาวุธของมิคาเอลมีเพียงหนึ่งเท่านั้น
 
แล้วจุดไหนเป็นของจริง??
 
ดูเหมือนอีกฝ่ายก็จะได้รับสัญญาณแบบเดียวกัน ดวงตาที่จ้องตรงมาละความสนใจจากเขาไปชั่วครู่ เกลดรอปอาศัยจังหวะนี้ส่งสัญญาณบอกคนที่ยังเหลือถึงจุดที่เขากำลังจะไป ก่อนจะหายตัวไปจากจุดที่ปะทะโดยไม่สนใจคู่กรณีอีก บาดแผลที่ได้รับทำให้ความสามารถในการคิดของเขาลดลงมาก หวังแต่ว่าอีกฝ่ายจะไม่ตามมา...
 
หรือถ้าตามมา ก็ขอให้คราวนี้ทุกอย่างจบลงในการโจมตีครั้งเดียวเถอะนะครับ...
 
****************************
 
เกลดรอปไปถึงจุดหมายแล้ว
 
ร่างสูงทรุดลงกับพื้นทันทีที่ปลายเท้าแตะพื้นดิน มือใหญ่กุมที่บริเวณบาดแผล ความเจ็บปวดทำให้ลมหายใจหอบกระชั้น แต่ปลายเล็บกลับจิกลงที่แผลมากขึ้น ดวงตาสีเทาที่บัดนี้เบิกกว้างกวาดไปโดยรอบเพื่อสำรวจว่ามีคนจากฝ่ายตรงข้ามอยู่หรือไม่
 
ไม่..ไม่มี
 
เหงื่อกาฬไหลผุดขึ้นตามใบหน้าไหลลงถึงปลายคาง ความโล่งใจชั่ววูบดึงเอาความตึงเครียดและสติไปจากสมองอย่างช้าๆ เปลือกตาหนักขึ้นเรื่อยๆเสมือนมีหินมาถ่วง เกลดรอปรีบจิกลงที่แผลมากขึ้น ริมฝีปากที่มักมีรอยยิ้มประดับอยู่ตอนนี้ถูกกัดจนห้อเลือดด้วยตัวเจ้าของเอง สัมผัสเหนียวเหนอะที่อุ้งมือบอกว่าเลือดของเขากำลังไหลออกมามาจากแผลอีกครั้ง พร้อมๆกับสมองที่เริ่มจะกลับมาปลอดโปร่งขึ้น
 
'ดีแล้ว..ดีแล้ว แผลเท่านี้เอง' เขาจะสลบตอนนี้ไม่ได้ เกลดรอปพยายามคุมลมหายใจเข้าออกไม่ให้สั่นก่อนรีบส่งโทรจิตหาคนที่เหลือเพื่อรายงานสถานการณ์ปัจจุบัน
 
แต่สัญญาณตอบกลับมามีเพียง 3
 
คุณเอธีค คุณเวลิเมียร์ และคุณทรีฟ พร้อมกับข่าวเพิ่มเติมว่านาธาน ปีศาจอีกหนึ่งตนที่แยกไปกับกลุ่มนั้น ถูกปีศาจชื่อเอสและเทวทูตชื่อซิกส์ตี้เข้าโจมตี เกลดรอปรู้สึกถึงความตึงเครียดที่เพิ่มขึ้นภายในจิตใจ แม้ตัวเขาจะไม่นิยมชมชอบการอยู่ร่วมกับปีศาจเท่าใดนัก แต่การได้ยินว่าเพื่อนร่วมภารกิจอีกคนกำลังเจอศึกหนักก็ชวนให้กำลังใจถดถอยทีเดียว
 
 
และที่สำคัญ...ขาดไป 1 ที่
 
แม้จะอยากไปให้ครบ แต่ด้วยสถานการณ์ปัจจุบัน ได้ 4 จาก 5 ก็นับว่าดีมากแล้ว...
 
หวังว่าจะมีซักที่ที่ถูก...
 
[...ทุกคนครับ...พบตำแหน่งที่ซ่อนดาบของมิคาเอลแล้ว...ยังไม่มีฝ่ายตรงข้ามมาบริเวณนี้] เสียงรายงานจากคุณเวลิเมียร์ดังขึ้นราวกับจะตอบความคิดของเกลดรอป ใบหน้าซีดเซียวปรากฎรอยยิ้มบางขึ้นจากความโล่งใจมากกว่ายินดี
 
เจอแล้ว...
 
เขารีบรวบรวมสมาธิเพื่อย้ายตนเองไปยังจุดที่อยู่ของผู้แจ้งข่าว หัวใจเริ่มเต้นแรงขึ้นด้วยความรู้สึกที่ปะปนกันหลายอย่าง
 
ในที่สุดภารกิจนี้ก็จะจบลงเสียที...
 
...ถ้าท่านยังเหลือความเมตตาให้กับผู้ภักดีคนอื่นบ้าง ก็ขอให้ภารกิจครั้งนี้จบลงด้วยดีเถอะนะครับ...ท่านพ่อ
.
...
......
........
..........
TBC in Chapter 6
 
 
*******************
ขอขอบคุณ
 
สต๊าฟPSE ครับ สำหรับอีเวนท์ที่ตื่นเต้นจนแทบเป็นลม(?)ไปหลายยก และคำปรึกษาที่มีให้ ผมเข้าไปถามอะไรไร้สาระบ่อยมากเลย ขอบคุณมากเลยนะครับที่ให้ความช่วยเหลือตลอดเลย
คู่ขึ้นชก(?) หน่วย GB และคุณมาสซอว์ @kietz-cat สำหรับทุกอย่างที่ผ่านมาของเรา(?)ครับ //โดนชก
หน่วย LSL ทุกท่าน ที่คอยอยู่เสียสติ(?) ช่วยให้คำปรึกษา รวมถึงวาดภาพประกอบและโคมิคที่เจ๋งขนาดนี้ออกมาให้นะครับ จริงๆมีแฟนอาร์ตน่ารักๆจากอีกหลายคนเลย แต่ขอมุบมิบไว้ดูเองล่ะครับ อิ__อิ //โดนชก
 
ส่วนเครดิตผู้วาดเป็นไปตามลำดับต่อไปนี้เลยครับ รูปใหญ่ให้ลากรูปเปิดแทปใหม่เลยครับ รับรองไม่ผิดหวัง/_\
 
ภาพเปิดตัวละคร คุณเวลิเมียร์ @eternalwhiterose 
ภาพโคมิค คุณเบบัล @slitheringme และคุณนาธาน @noviaa 
ภาพปิด คุณแอนเดรีย @finny 
 
เป็นบทที่เหนื่อยและสนุกที่สุดเท่าที่เคยทำมาเลยครับ ดีใจที่ได้คุยกับทุกคนจริงๆ ผมจะไม่พูดอะไรมากไปกว่านี้แล้ว หวังว่าบทนี้ทุกคนจะอ่านเข้าใจและสนุกไปกับมันนะครับ เพราะผมสนุกมากจริงๆที่ได้ทำ แล้วเจอกันบทหน้าครับผม

Comment

Comment:

Tweet

"ถ้าเป็นไปได้ เกลดรอปก็อยากเข้าไปถามว่า เหตุใดผู้ที่รังเกียจคนชั่วถึงไปตั้งสถานที่รวมความชั่วร้ายอย่างอบิส"
ขอHot!  ให้กับคำถามนี้ อยากรู้ด้วย เเอร้..
ได้อยู่หน่วยเดียวกันเเล้ว ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ

#10 By Michaella on 2014-02-09 02:31

เหยดโด้โคอาล่ามาร์ช โฮวววววว เกลดรอปโครตเท่ห์ เท่ห์มากเบย
มาๆ ฉันจะมาห่มแดง รอด้วยนะเพื่อนพ้อง
Hot! Hot! Hot! Hot!

#9 By ViZ on 2013-11-11 23:26

ยินดีด้วยค่ะ
ตัวละครของคุณผ่านเนื้อเรื่องหลักบทที่ 5 (1 improvement) แล้วค่ะ

#8 By PSE†Apocalypse on 2013-11-11 01:46

อ่านไป ร้อนอุทานไปเป็นพักๆ ภาษาสวยมากค่ะ อ่านลื่นมาก ประทับใจ   ภาพสีก็ช่วยเสริมได้เยอะะ  หู้ยยย  รอดูต่อ สู้ๆนะคะะ

#7 By ★KASHI_KUNG★ on 2013-11-10 22:43

สองฝ่ายช่างบ้าพลัง!!!! อลังมากกกกกกกกกกกกกก
ชอบสำนวนฟิคมากนะครับ ฮือออออออ แงงงงงงง   เราทำใจไม่ถูกไม่รู้จะเชียร์ฝ่ายไหนดี //แอ๊ะ

#6 By train on 2013-11-09 20:28

อื้อหืออออออ //เข้ามาอื้อหือ(?)
แต่งฟิคดี รูปประกอบงาม มากค่ะ
สีสดได้ใจมาก

#5 By SnellSnail on 2013-11-09 15:41

แงงงรูปเปิดดดดด
คุณจีเขียนดีจังเลยค่ะฮือชอบมากๆๆๆ 
ขอบคุณมากเลยนะคะเปิดมาครั้งแรกก็ตื่นเต้นแล้ว555555
สุดยอดมากอ๊ากกก LSL สู้ๆ!!
แล้วมาประชุมเพลิงกันอีกนะคะเฮ้!!

#4 By @novia on 2013-11-09 13:52

ฮว้ากกกกกก
/ขออายคอมมิคสักครู่ค่ะแง๕๕๕๕
ฮึ่มม ชอบคุณจีแต่งฟิคมากเลย
อธิบายสวยงาม อ่านลื่นมากเลยค่ะ /ซับแบบปิติ
ถ้ามีโอกาสไว้พวกเราก็มาเสียสติ(?)กันอีกนะคะ
คุณจีกับเกลดรอปเก่งมากเลย /ปรบมือรัวๆ

#3 By *SsM on 2013-11-09 10:05

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!
เขียนดีอ่าง๊าบบบกรี๊ดดดด นั่งใส่แว่นสามมิติอ่านเลยทีเดียว >___< 
ธีมนี้ให้อารมณ์รัฐบาลมาก อีกธีมนี่กบฎสุดๆ เอิ้กๆๆ ตื่นเต้นมันส์>//////<
ภาพเปิดสวยยยยยยยย คอมมิคสวยมาก*_____* 
สุดยอดเลยง๊าบบบบบ

#2 By นั้ม on 2013-11-09 04:51

โอยยย ดูภาพของแอลแล้วสีสันมากๆค่ะ 
ยามเย็นของแคนย่อน 5555555
จริงๆแล้วเราเกือบวาดตอนกลางคืนล่ะ ดีที่แก้ทัน
ขอบคุณมากๆค่าที่ร่วมด้วยช่วยกัน ฟฟฟ / - \ 
ปล. เบบัลสะโอดสะองจริงๆ
สู้ๆค่ะ ตอนนี้ LSL คะแนนนำอยู่

#1 By EINNIF* on 2013-11-09 02:28

Recommend