[BP]ก่อนงานวัด

posted on 01 Sep 2011 01:57 by gazalet
สวัสดีครับ
 
ก่อนอื่น กิจกรรมนี้เป็นส่วนหนึ่งของ beyond the past ครับ
 
**********
ชาวBP ที่เกี่ยวข้อง
 
[BP]ก่อนงานวัด 
 
'ก็นึกว่าใคร ครูครามมาแอ่วหาบัวหรือคะ?'
 
เป็นครั้งแรกที่รู้สึก'ผวา'กับเสียงของสาวน้อยคนนั้น
 
"คาร์ล"
 
'แล้วนั่น ได้อะไรมาหรือคะ ขนม? ผลไม้? หรือผ้านุ่ง?'

'ครับ...ถ้าอย่างไรขอตัวก่อนนะครับ'
 
คิดกี่ที เขาก็ไม่ควรจะหนีออกมาแบบนั้น ยิ่งทำให้ดูน่าสงสัยเข้าไปใหญ่
 
คาร์ล เอ. มิดเดิลตัน!”
 
ค...ครับท่าน!” เจ้าของชื่อสะดุ้งเฮือกขึ้นมาเมื่อได้ยินชื่อเต็มของตน
 
“เหม่ออะไรอยู่ วันนี้ดูไม่ดีเลยนะ”
 
เอ่อ...เปล่าครับ ไม่มีอะไร” 
 
“....” ดวงตาคมปลาบหรี่ลงคล้ายยังไม่ได้รับคำตอบที่พอใจ ทำให้ชายหนุ่มต้องย้ำอีกครั้ง
 
ไม่มีอะไรจริงๆครับ” เมื่อเห็นผู้ใต้บังคับบัญชายืนยันเช่นนั้น อีกฝ่ายก็ยักไหล่อย่างเสียไม่ได้ สร้างความประหลาดใจให้กับคาร์ลไม่น้อย
 
'หัดทำท่าทางอย่างพวกอเมริกันตั้งแต่เมื่อไหร่นะนายเรา?'
 
“ไม่มีก็ไม่มี...นี่ฉันจะมาบอกว่า มีขุนนางสยามมาหาเธอที่หน้าโรงเรียน เธอไปก่อเรื่องอะไรในราชสำนักมาหรือเปล่า”
 
ตายละวา
 
เปล่าครับ นั่นนักเรียนคนใหม่ของผมเอง เดี๋ยวผมขอตัวก่อนนะครับ” พูดจบก็ลุกพรวดพราดขึ้นทันใด จนผู้สูงวัยกว่าต้องท้วงเอาด้วยความเป็นห่วง
 
“เอ้าๆ รีบลุกแบบนั้นเดี๋ยวโจงก็หลุดพอดี เหมือนเมื่อครั้งนั้นน...”
 
ขอเถอะครับท่าน! เรื่องนั้น...” ชายหนุ่มร้องขึ้นมาเสียงดัง ก่อนค่อยลดเสียงลงในตอนท้าย ใบหน้าขึ้นสีจัดมีแววเครียดขมึงขึ้นเล็กน้อยเมื่อถูกทำให้นึกถึงเรื่องที่ไม่อยากนึกถึง
 
จะผ่านมากี่ปีก็ลืมไม่ลง...
 
ยังดีทีว่าผ้าไม่ได้หลุดลงมาทั้งผืน
 
รู้ก็ทั้งรู้ แต่คนตรงหน้าก็ยังจงใจกำหนดให้ครูในโรงเรียนต้องนุ่งโจงมาในวันนี้...
 
เป็นวันที่เขาตั้งใจจะไปงานวัดเสียด้วย 
 
'หมดสนุกแน่แล้ววันนี้
 
"ฮ่าๆๆ ฉันชอบเวลาเห็นเธอหมดท่าแบบนี้เสียจริง คาร์ล เอ. มิดเดิลตัน เอ้า ไปเถอะ เดี๋ยวอีกฝ่ายจะรอนาน”
 
----------------
“สวัสดีขอรับครูคราม”
 
อ..เอ่อ Good Afternoon ครับ” คาร์ลทักทายกลับเป็นภาษาแม่ด้วยสัญชาติญาณ ก่อนจะนึกได้ว่าตนกำลังคุยกับชาวสยามอยู่ ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะมีความรู้ภาษาอังกฤษอยู่ แต่ด้วยความที่ไม่เคยพลาดเช่นนี้มาก่อน ชายหนุ่มจึงหงุดหงิดตัวเองขึ้นมาเล็กน้อย
 
'เป็นเอามากแล้วนะเรา ตั้งสติหน่อย'
 
“วันนี้เป็นวันแรกที่ข้าจะได้เริ่มบทเรียนกับท่านขอรับ เป็นเกียรติอย่างสูงทีเดียว หากข้าทำอะไรผิดพลาดหรือทำให้ท่านครูครามไม่พอใจอันใด โปรดทักท้วงได้นะขอรับ"
 
"ก็...ไม่จำเป็นต้องเรียกท่านก็ได้ครับ เรียกแค่ครามก็พอ"
 
“เนื่องว่าท่านอยู่ในฐานะสูงกว่า ข้าสมควรเคารพยกย่องอาจารย์ขอรับ” ขุนนางหนุ่มยืนยันด้วยท่าทีจริงจัง 
 
"...ถ้าเช่นนั้นก็ได้ครับ" ด้วยความรู้สึกไม่มั่นใจที่มีมากกว่าปกติ คาร์ลจึงไม่ต่อความ ถ้าเป็นปกติคงต้องยื้อกันให้เปลี่ยนวิธีเรียกให้ได้
 
'เอาไว้เปลี่ยนกันทีหลังแล้วกัน
 
“หากท่านอยากรู้สิ่งใดที่ข้าพอช่วยได้ เช่น การใช้ภาษาไทย โปรดบอกนะขอรับ ข้ายินดีช่วยเต็มที่ไม่ต้องเกรงใจนะขอรับ”
 
เอ่อ...ครับ ขอบคุณครับ” คาร์ลตอบรับ พลันสายตาก็เหลือบไปที่โจงของอีกฝ่ายที่นุ่งอย่างเรียบร้อยสมเป็นข้าราชการ
 
'ถ้าขอให้สอนนุ่งโจงให้ตั้งแต่วันแรกนี่....'
 
ครั้งที่แวะไปหาบัวนำ ก็ยังจำวิธีนุ่งไม่ได้นัก ด้วยมัวแต่ตกใจกับการปรากฎตัวที่ไม่คาดคิดของบุญยอด
 
คนที่ไม่อยากให้เห็นตอนที่'หมดท่า'มากที่สุด
 
“สิ่งที่ข้าพกมาวันนี้มีเพียงกระดาษกับปากกาคอแร้ง มิทราบว่าเพียงพอหรือไม่ขอรับ" คำถามทำให้ชายหนุ่มสะดุ้งขึ้นมาเล็กน้อย ดวงตาสีเขียวอมฟ้าตวัดกลับมาที่ใบหน้าของคู่สนทนาอีกครั้ง ก่อนมองไล่ไปถึงสิ่งที่อีกฝ่ายยื่นให้ดู ในมือนั้นมีกระดาษจำนวนหนึ่งกับปากกาหนึ่งด้าม 
 
"......." ดูเหมือนคนตรงหน้าจะเข้าใจว่าเขามองอุปกรณ์การเรียน คาร์ลลอบถอนใจอย่างโล่งอก
 
'โชคดีไป...
 
"การเรียนภาษาต้องมีหนังสือเรียนหรือไม่ขอรับ และต้องเสียเงินค่าใช้จ่ายไหมขอรับ วันนี้เป็นวันแรกเราควรจะเริ่มเรียนสิ่งใดกันดีขอรับ" คนตรงหน้าถามต่อเมื่อเห็นว่าเขาไม่ตอบอะไร ท่าทีกระตือรือล้นของขุนรวีทำให้คาร์ลรู้สึกผิดขึ้นมาเล็กน้อย ทั้งที่อีกฝ่ายมีความตั้งใจจะมาเรียนกับเขา เขากลับมัวแต่พะวงกับเรื่องอะไรก็ไม่รู้
 
ชายหนุ่มสูดลมหายใจลึกเพื่อเรียกสติของตนก่อนตอบคำถามของอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มบาง
 
"ในเรื่องของตำรา ผมมีได้เตรียมไว้บ้างแล้วครับ ส่วนเรื่องของค่าใช้จ่าย...คงต้องรอดูก่อนครับว่าได้ผลหรือไม่ หลังจากนั้นค่อยว่ากันอีกทีครับ"
 
"แต่ในวันนี้ผมอยากทดสอบดูก่อนครับว่าท่านมีพื้นความรู้ภาษาอังกฤษอยู่ในระดับใด ดังนั้น กระดาษกับปากกาก็พอแล้วล่ะครับ ถ้าอย่างไรขอเชิญขึ้นไปที่ห้องพักครูก่อนเถิดครับ เราจะได้เริ่มการทดสอบกัน"
 
-----------------
"ผมคิดว่า ภาษาอังกฤษของท่านอยู่ในระดับดีทีเดียวนะครับ โดยเฉพาะในด้านทักษะการเขียน ท่านเก่งกว่าผมเสียอีก..." คาร์ลกลับมาใช้ภาษาไทยอีกครั้งเมื่อจบการทดสอบ อีกฝ่ายทำได้ดีจนเขาเริ่มกังวล
 
'จะสอนอะไรดีเล่าทีนี้ ถ้าบอกว่าไม่มีอะไรจะสอนให้จะกลายเป็นเกี่ยงงานไปไหมนะ'
 
"ท่านครูครามพูดเกินไปแล้ว อย่ายกยอข้าเลยขอรับ"
 
"ไม่หรอกครับ สำหรับเรื่องการพูดกับฟัง...ผมคิดว่าท่านเพียงแค่ขาดความมั่นใจ กับทักษะการสื่อสารแบบทั่วไปครับ ส่วนตัวแล้วผมว่าภาษาที่ท่านใช้ยังเป็นทางการไปสักนิด..." คาร์ลลากเสียงด้วยกำลังใจความคิด ก่อนทำท่าคล้ายนึกอะไรออก
 
"ผมได้ยินมาว่า งานวัดในครั้งนี้ ผู้อุปถัมภ์ของงานประกาศให้ชาวพระนครไปโดยทั่วกันใช่ไหมครับ"
 
"ขอรับ"
 
"ถ้าเช่นนั้นขอให้ท่านเขียนเรียงความบันทึกรายละเอียดว่าท่านได้ไปทำอะไรในงานวัดมาบ้าง เป็นภาษาอังกฤษแล้วกันครับ โดยส่วนไหนที่ไม่ทราบคำศัพท์ ให้ละไว้เป็นภาษาไทยได้ แล้วสัปดาห์หน้าเรามาคุยกันถึงความรู้สึกที่ได้ไปงานวัดกันครับ"
 
---------------------------
 
หลังจากส่งนักเรียนคนใหม่กลับไปแล้ว ชายหนุ่มก็ถอนหายใจอีกเฮือกใหญ่ ก่อนจะเริ่มเก็บของด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง ไม่เคยคิดว่าแค่เรื่องเครื่องแต่งกายจะต้องมาเป็นอุปสรรคให้กับชีวิตถึงเพียงนี้
 
ใช่อยากจะจุกจิกเช่นนี้ แต่ทุกก้าวที่เดิน ทุกเสียงเสียดสีของผ้าที่ทำท่าว่าจะหลุดลงได้ทุกเมื่อ มีแต่ทำให้ความกังวลยิ่งพอกพูน จนเมื่อก้าวถึงหน้าประตูโรงเรียน ชายหนุ่มก็นึกความคิดดีๆออก ทันใดมือก็ล้วงนาฬิกาพกประจำตัวขึ้นมาดู 
 
'ยังพอมีเวลา กลับไปเปลี่ยนชุดที่บ้านก่อนดีกว่า'
 
"คุณคาร์ลครับ" เสียงที่คุ้นเคยลอยเข้ามากระทบโสต คาร์ลเงยหน้าขึ้นตามเสียงเรียกชื่อตน ทันใดก็ได้พบกับเด็กหนุ่มชาวเดนมาร์กกำลังโบกมือให้อย่างร่าเริงจากในรถม้าที่...outstanding
 
'ฝีมือคุณเอเดรียนแน่'
 
"คุณคาร์ลครับ วันนี้ไปงานวัดไหมครับ" เด็กหนุ่มส่งยิ้มสดใสให้ ชายหนุ่มพยักหน้านิดๆแทนการตอบรับ
 
"ถ้าอย่างนั้นก็ไปด้วยกันเลยไหมครับ" คาร์ลเหลือบมองอีกคนในรถที่กำลังส่งสายตาอาฆาต กดดัน และมุ่งร้าย เป็นสัญญาณบอกชัดว่าไม่ต้องการส่วนเกิน
 
คาร์ลจึงตัดสินใจตอบรับทันที โอกาสแกล้งกัปตันนิสัยเสียมีไม่บ่อยนัก ทำให้เขาลืมเป้าหมายเดิมของตนไปสิ้น
 
"ถ้าเช่นนั้นคงต้องรบกวนด้วยแล้วล่ะครับ"
 
*******************
 
TBC ณ บล็อกคุณบุญยอดหรือใครก็ตามแต่ที่จะมาพาไปใช้งานครับUndecided //โบ้ย
 
หายไปซะนานจนเกือบลืมไปแล้วนะครับเนี่ยว่ายังไม่ได้อัพงานวัดเลย...UndecidedUndecidedUndecided  ถ้าไม่ได้กระดานข่าวก็คงร้างไปอีกนานแน่ๆครับ ขอบคุณคุณเซ็ปโปมา ณ ที่นี้ด้วยครับCool
 
มาเป็นก่อนงานวัดก่อนแล้วกันนะครับ สั้นๆ เบาๆ เมาๆ(?) ถือเสียว่าเป็นการตอบ EMS ผ่านหน้าไมค์แล้วกันนะครับ //กราบ ดองไว้นาน หวังว่าจะยังไม่ทิ้งครูกันนะครับTongue out รอบนี้คาร์ลจะดูประสาทเสียไป(ไม่)หน่อย ถ้าได้กลับไปแต่งสูทก็ปากเก่งเหมือนเดิมล่ะครับCry
 
สารภาพว่าผมคิดช่วงงานวัดไม่ออก และคงจะไม่ออกไปอีกนานแน่ๆ...ช่วงนี้สมองผุมากเลยครับUndecided แต่ยังไงก็ติดรถม้าคุณเอเดรียนไปจนถึงงานแล้วล่ะครับ รอแก๊งฝาหรั่งริมน้ำกับแม่ยอดมารับไปเดินในงานCry 
 
ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับSurprised//โดนชก

Comment

Comment:

Tweet

/มองการสอนภาษาอังกฤษ

#2 By :-[R]i{ki}~~{[C]ha~n}-: on 2011-09-09 23:19

เพิ่งเช็ก ems เลยตามเข้ามาดูจ้ะ
คาร์ลถึงกับผวาเลยทีเดียว ฮ่า~
เดี๋ยวให้ยอดกับบัวไปรอเจอในงานนะจ๊ะ

#1 By Orange Frogs on 2011-09-01 04:17

Recommend